PostHeaderIcon Nieuws

De nieuwsberichten

Verslag Duiken naar de SS Viminale:

In de week van 14 tot 22 mei is het internationale DIRrebreather team op expeditie geweest naar Palmi in Zuid-Italië. Daar ligt, op een diepte van 88 tot 107 meter het wrak van de SS Viminale. Dit Italiaanse troepentransportschip is op 25 juli 1943 gezonken door toedoen van een torpedo van de Amerikaanse Middellandse Zee vloot.

Het team bestond uit Pim v.d Horst, Marco Valenti, Jordi Mateo, Christian Müller, Christoph Brieger, Drazen Goricki, Bernd Lübbe, Claus Jungkunz en ondergetekende. Gedoken werd met 7 x Megalodon, 1 x Hammerhead en 1 x Kiss rebreathers.

Na aankomst op zaterdagmiddag zijn Pim, Bernd en ik naar het duikcentrum gegaan om ons bij de rest van het team te voegen. Dezelfde avond nog alle rebreathers in elkaar gezet en klaar gemaakt voor de testduik op zondag, het wrak van de Valfiorita.

Dit wrak wordt ook wel de Thistlegorm van de Middellandse zee genoemd en ligt op een diepte tussen de 55 en 70 msw voor de kust van Sicilië. Tijdens de duik bleek ook wel waar de bijnaam vandaan kwam. Het ruim van de Valfiorita stond nog vol met jeeps, kleine vrachtwagens, motoren en ander oorlogsmateriaal. Gedeeltes van het wrak waren niet toegankelijk maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door de wel toegankelijke ruimen. Wat een fantastisch wrak.

Op maandag en dinsdag speelden de weergoden ons weer eens parten en konden we niet op de Viminale duiken. In plaats daarvan gedoken op 2 andere wrakken; de Cannitello in de Straat van Messina en de Pasubio in de Ionische Zee. Ook dit waren leuke wrakken om te verkennen, maximale diepte rond de 55 msw voor de Cannitello en 50 msw voor de Pasubio.

Woensdag, donderdag en vrijdag konden we eindelijk de geplande duiken op de SS Viminale maken. Was er woensdag nog wat te merken van de storm de dagen ervoor, donderdag en vrijdag waren perfect qua zicht en stroming.

Het wrak ligt rechtop op de bodem en is nog in een perfecte staat. Alleen het bovenste gedeelte van de drie verdiepingen tellende brug is ingestort waardoor de minimale diepte op 88 msw komt. Er was tot nu toe weinig gedoken op dit wrak en dat maakte het nog meer bijzonder. Tijdens de afdaling werden de contouren van het schip zo rond de 70 msw diepte zichtbaar, de shotline zat vast aan de brug van het schip dus de perfecte plaats voor de “landing”. Wat een immens en indrukwekkend wrak!...De ruimen voor de brug waren open en toegankelijk tot aan de 2e laag. De laag eronder konden we helaas niet in. Er zou nog materiaal en noem het inboedel in de ruimen liggen maar we hebben niets aangetroffen. Vermoedelijk ligt dat in de onderste ruimen.

Wel zijn een aantal slaapzalen bekeken en uiteraard de twee resterende verdiepingen van de brug. Het wrak is dusdanig groot dat we na drie dagen er op duiken nog niet alles hebben kunnen bekijken. Het is zeker nodig om een scooter te gebruiken anders redt je het niet binnen de geplande bodemtijd die we hadden van 20 tot 25 minuten.

Vrijdag verder nog de nodige foto’s gemaakt met en voor het personeel van het duikcentrum en daarna alle rebreathers weer gedemonteerd. Het was een zeer zware week maar wel weer met enorm veel gezelligheid en onderlinge lol.

De volgende expedities zijn al in de voorbereiding en beloven veel goeds.

Er zijn nu al een klein aantal (onderwater) foto’s te zien onder tab Foto’s. Drazen Goricki heeft wederom een video en waanzinnige foto’s gemaakt welke later te zien zullen zijn. Tijdens de duik op de Cannitello heeft Marco Valenti wat gespeeld met een scooter. Het filmpje hiervan is te zien via www.underwaterteam.it(stressing the loop).

Duiken naar de SS Viminale – 14/05/2011 - 21-05-2011:

Van 14 mei t/m 21 mei 2011 gaat het internationale DIR Rebreather Exploration team een expeditie ondernemen naar het wrak van de SS Viminale.

 

SS Viminale 1925 - 1943

 
   

Dit in Italië gebouwde passagiersschip maakte in oktober 1925 zijn eerste vaart. Na jarenlang, van 1925 tot 1940, dienst te hebben gedaan tussen Italië en Australië werd het schip in 1940 in beslag genomen door de Italiaanse marine om dienst te doen als troepentransportschip.

In januari 1943 werd de Viminale getroffen door een Engelse torpedo bij Capo d’Armi en moest terugkeren naar de haven van Messina. Tijdens het overbrengen op 25 juli 1943 met een sleepboot van Messina naar Napels werd de Viminale opnieuw geraakt door torpedo’s, afkomstig van Torpedo boten van de Amerikaanse Middellandse Zee Vloot.

Voor de kust van Palmi, in de Straat van Sicilië, is de Viminale gezonken en rust sindsdien aldaar op een diepte tussen 90 en 110 msw. Het schip, met een afmeting van 140 meter lang en een gewicht van 10.000 ton, ligt rechtop en is nog geheel intact (met uitzondering van de torpedo inslag uiteraard).

Er zal gedoken worden door hetzelfde DIR Rebreather Exploration team als op de Giuseppe Garibaldi in 2010, namelijk de bodemduikers Pim v.d. Horst, Jordi Mateo, Marco Valenti, Christoph Brieger, Christian Mueller, Drazen Goricki en ondergetekende. Gedoken zal worden met de Megalodon CCR.

Na afloop kunt u op deze pagina een verslag van de expeditie lezen.

Duikweek Malta 03/09/2010 – 11/09/2010:

Van 03 tot 11 september zijn we met een aantal duikers naar Malta geweest om daar wat zeer mooie (voornamelijk) wrakduiken te maken.

We hebben gedoken bij Tec Deep Blue Malta en kunnen wel zeggen dat alles tot in de puntjes geregeld was. Jonathan en Stuart hebben de zaak goed op de rails staan en geen verzoek was te gek of te moeilijk.

Kort chronologisch verslag;

04/09: Om rustig te beginnen een wrakduik op de P29, een bij de haven tot zinken gebrachte patrouilleboot van de kustwacht / marine. Wrak ligt op 37 msw diepte en is een goed wrak om van binnen te bekijken en zo wrakpenetratie te oefenen.

In de namiddag een wrakduik op de nabij gelegen sleepboot ‘Rozi’. Deze sleepboot ligt rechtop op een diepte van 36 msw en is zeer de moeite waard, mede gezien het rijke leven in en rond het wrak.

05/09: Vandaag hebben Jos, Bart en Frank 2 duiken gemaakt op het wrak van de gezonken, 115 meter lange, olietanker Um-el-Faroud welke op een diepte van 36 msw ligt. Ingrid, Marco en Richard hebben 1 lange (deco) duik gemaakt op de Faroud. Ook hier weer veel leven op en rond het wrak, waaronder grote scholen barracuda’s. Het wrak is zeer goed te penetreren, zelfs met de dubbelsets en stages kan je, met wat wringen hier en daar, de smalle trappen afdalen naar de binnenste delen van het schip.

06/09: Op deze dag stond de gezonken veerboot ‘Imperial Eagle’ op het programma. Dit wrak is alleen met een boot bereikbaar, in tegenstelling tot de voorgaande duiken die vanaf de kant te doen zijn. Het wrak ligt op een diepte van 40 msw en is op deze lokatie niet de enige bezienswaardigheid. Vlakbij het wrak staat namelijk een groot beeld van Christus, waar je langs komt op weg naar de ‘Eagle’.

Het wrak van de Eagle is grotendeels vergaan, het was een houten veerboot welke tussen Malta en Gozo dienst heeft gedaan.

Marco Sieni heeft mooie foto’s gemaakt van deze duik welke bij het tabblad foto’s te zien zijn. Voor Jos en Bart was dit hun eerste wrakpenetratie duik en beiden waren razend enthousiast na de duik.

07/09: In het kader van cultuur snuiven een dag niet duiken en naar de oude stad Mdina geweest.

08/09: Vandaag weer het water in en wel naar het wrak van een Engelse onderzeeboot, ‘The HMS Stubborn’. Dit werkelijk geweldige wrak ligt op een diepte van 58 msw en daardoor niet voor iedereen bereikbaar.

Richard en Ingrid hebben samen met Marco Sieni, een ow fotograaf uit Italie en Stuart van Tec Deep Blue, deze duik gemaakt. We gebruikten een normoxic 20/20 mengsel als bodemgas en daarnaast SA-50 en SA- 100 als decogas. Met een bodemtijd van 25 minuten hebben we onze ogen uitgekeken bij dit wrak. Marco heeft enkele foto’s gemaakt welke te zien zijn bij het tabblad foto’s.

09/09: Uiteraard kan een duik bij ‘The blue Hole’ op Gozo niet ontbreken als je op Malta bent. Met de veerboot dus naar Gozo en na enig klim- en klauterwerk over de rotsen met de dubbelsets uiteindelijk via The Blue Hole de afdaling tot 54 msw en vandaar door ‘The Azur window’ en daarna langs het rif en via een tunnel naar de ‘Inland sea’. Jos, Bart en Frank hebben nog een tweede, ondiepe, duik gemaakt in omgekeerde richting dus vanuit Inland Sea richting Azur Window. Waren twee leuke duiken met, vanuit de Inland Sea, spectaculair zicht op het blauwe water aan het eind van de tunnel.

Aangezien we slechts op een fractie van de wrakken hebben kunnen duiken zal er zeker een vervolgbezoek aan Malta komen, waarbij ook meer aandacht aan de diepere wrakken zal worden besteed.

Richard

Verslag Garibaldi expeditie:

Van 1 tot 9 mei is door een internationaal team van 7 duikers een expeditie verricht naar het wrak van de Giuseppe Garibaldi, een Italiaans oorlogsschip uit de eerste wereldoorlog dat op een diepte van 122 meter ligt voor de kust bij Dubrovnik, Kroatië.

Deze expeditie was op verzoek van de Kroatische regering, het Ministerie van Cultuur. Men wilde weten of dit wrak inderdaad van de Giuseppe Garibaldi was, waar het schip geraakt was door de fatale torpedo en hoe het schip op de bodem ligt (turtle of tilted)

Op zaterdag 1 mei zijn de duikers bij elkaar gekomen bij het duikcentrum in Cavtat. Het team bestond uit 7 bodemduikers ( 1 Kroaat, 1 Italiaan, 1 Spanjaard, 2 Duitsers en 2 Nederlanders) en 2 stand-by duikers ( 1 Kroaat en 1 Duitser). Bij het duikcentrum werd door een onderzoeksjournalist van de Kroatische tv een presentatie gegeven met de ter beschikking zijnde gegevens van het wrak en meldde de vertegenwoordiger van het ministerie zich bij het team voor het nodige toezicht.

Zondag 2 mei heeft het hele team een testduik gemaakt op het wrak van de Ardor, een cargoschip dat op een diepte van 65 tot 80 meter ligt. Tijdens deze duik zijn we op 75 meter geweest en kon alle apparatuur (scooters, camera) goed getest worden.

Op maandag 3 mei kon door de harde wind en hoge golven niet uitgevaren worden helaas. Al nagelbijtend wachten op de volgende dag was de enige optie......

Dinsdag 4 mei; naar het wrak. Op de lokatie aangekomen bleek er een zeer sterke stroming te staan, desondanks werd er besloten om door twee duikers een lijn aan het wrak te laten maken. Lukte de eerste poging van Drazen en Christoph niet, de tweede van Pim en Jordi was wel succesvol. Ze waren op het wrak geweest maar hadden geen kans gezien de lijn op een goede plek te bevestigen. Door de sterke stroming was het ook niet mogelijk het deco station te gebruiken dus moesten ze zelf de stage tanks meenemen tijdens de duik. Na de duik werden Pim en Jordi geïnterviewd door een Kroatische tv ploeg.

Woensdag 5 mei kon door het slechte weer opnieuw niet uitgevaren worden. Bijkomend probleem was nu dat de nagels al op waren door het wachten van maandag.....

Donderdag 6 mei zijn dan eindelijk alle bodemduikers op het wrak geweest. Verdeeld in twee teams zijn we naar het wrak gegaan, dit mede door de te verwachten drukte tijdens de deco stops. Zelf ben ik met Pim op 118 meter geweest en zijn we richting het gat in de romp gegaan. Door de relatief korte bodemtijd (ik dook met OC en de rest met Meg CCR) konden we niet al te lang op deze diepte blijven en lukte het voor ons niet om het gat in de romp nader te onderzoeken. Op het wrak zelf geen tot weinig stroming en dat is uitzonderlijk voor dit wrak. Het schip bleek in een hoek van bijna 45 graden te liggen (dus tilted). De plaats van inslag van de torpedo werd ook gevonden maar kon binnen in het wrak niet verder onderzocht worden. Bleef nog over het vaststellen van de identiteit van het wrak. Gezien de vorm, lengte en bewapening kon het niet anders zijn dan, maar toch....

De duiktijden varieerden tussen de 2,5 en 4 uur. Vrijdag 7 mei wederom een duik op het wrak. Nu lukte het wel om vast te stellen dat het inderdaad om de Garibaldi ging dus de missie was een succes. Doordat de lijn wat verder van het wrak lag en het vaststellen van de identiteit van het wrak werd de duiktijd iets langer dan de 4 uur van de eerste dag... Bovenal was het het belangrijkste dat er geen ongelukken waren gebeurd en iedereen heelhuids weer boven water was gekomen. Tijdens een eerder ondernomen expeditie was een duiker om het leven gekomen en dus waren nu ook alle denkbare voorzorgsmaatregelen getroffen. Die vrijdagavond dus alle reden om te relaxen en een biertje te drinken.

Zaterdag 8 mei hebben een aantal duikers ter afsluiting nog een duik op de Ardor gemaakt en was het daarna tijd om, gefaseerd, afscheid van elkaar te nemen. Ter afsluiting werd een diner aangeboden door het duikcentrum, met thuis gestookte sterke drank van de vertegenwoordiger van het ministerie.

In augustus 2010 staat een expeditie gepland op Sardinië, waarbij op meerdere wrakken gedoken gaat worden met een maximale diepte van rond de 100 meter. Was het maar alvast augustus......

 

Garibaldi expeditie mei 2010:

Van 01 mei t/m 09 mei 2010 gaat een internationaal team van 8 duikers een expeditie ondernemen naar het wrak van de Giuseppe Garibaldi.

Dit op 18 juli 1915, door toedoen van een Oostenrijks/Hongaarse onderzeeboot, gezonken Italiaanse oorlogsschip rust op een diepte van 122 msw in de Adriatische wateren, voor de kust van Dubrovnik.

Het wrak is afgelopen jaar pas ontdekt en nu wordt voor de eerste maal door de Kroatische regering vergunning verleend voor onderzoek op het wrak.

Pim van der Horst en Richard de Leth (uw duikinstructeurs) zullen deelnemen aan deze expeditie, samen met duikers uit Kroatië, Italië, Tsjechië en Frankrijk.

Na afloop kunt u op deze pagina een verslag van de expeditie lezen, nu alvast wat documentatie over het wrak van de Giuseppe Garibaldi.

 

Garibaldi Class Armored Cruisers
(1894-1905)

 
   

The Garibaldi class were some of the most distinctive and popular armored cruisers of the high pre-dreadnought era (above, the Varese on her way to a naval review). Between 1894 and 1902 ten cruisers were purchased by four different countries: The first five by the Italian Navy, four more by the Argentine Navy, two by the Japanese, and one by the Spanish Navy. The design proved a profitable signature product for the Ansaldo Yard in Genoa. The lead ship's name honored Guiseppe Garibaldi (1807-1882), the iconic Italian patriot and freedom fighter who inspired the liberation movement against Austrian rule in the mid-19th century. Garibaldi had strong ties to the sea and held a captain's certificate in the British merchant marine, a handy document for running arms and men to the insurgency during the long struggle to forge a nation.

Garibaldi class ships' selling point was that they packed impressive firepower onto a modest-size platform; this dictated a relatively short and wide-built hull. Equipped with a prominent ram and cruiser stern, decorated with a frosting of bronze "scrambled egg" decoration at the bow, the hull had a moderate tumble-home shape amidships. The ships' layout was symmetrical with one prominent central mast, in the time-honored Italian manner.
There were two widely spaced funnels: the engine room was sandwiched between the two boiler rooms. Two barbette positions (fore and aft) housed the big guns, with a box battery on the main deck holding 3-4 more secondary guns per side; four sponsons on the hull hung over the waves and accommodated more intermediate guns such as 6" or 5.5". The design was made to be customizable; ships could be enlarged anywhere from 6,500 to 7,700 tons. The main armament varied from four 8", to one 10" and two 8", to two 11" guns. With a 6" armor belt and maximum speed of 20+ knots, the Garibaldis were competitive with other armored cruisers of the decade. They packed a lot of firepower in a compact package, but had sufficient speed to run from heavier forces; arguably, they may be considered as precursors of the battlecruiser or "pocket battleship" concept. Tested in combat, they proved an ability to take and mete out punishment, and (with luck) to survive even when exposed to the fire of pre-dreadnought battleships.

   

The name ship Giuseppe Garibaldi herself was sunk in Adriatic waters near Dubrovnik by the Austro-Hungarian Navy's U-4 on July 18, 1915.

Metric Specifications:

Dimensions: 112m x 18.75m x 7.3m LWL: 357'. Displacement: 7,698 tons standard. Armament: (4) 203mm (2x2), (14) 152mm, (10) 80mm QF guns, and (6) 47mm guns; (2) Maxim MG; (4) 450mm torpedo tubes. Armor: Belt: 150/70mm (5.9"/2.76"). Barbettes 150/100 mm. Casemates 132/109.3 mm. Conning Tower: 140 mm. Deck: 38/25 mm. Propulsion: (2) inverted vertical triple-expansion engines developing 10,067 kW, shafted to twin screw. Speed: 37 km/hr. Range: 10,186 km @ 18.4 km/hr. Crew: 600.